“A Chair & A Table” + Imagination = ?

posted on 26 Jan 2012 13:22 by gaderiel in Play directory Entertainment

เก้าอี้หนึ่งตัว + โต๊ะหนึ่งตัว + จินตนาการ = ความเป็นไปได้ไม่รู้จบ

 

เชื่อว่าทุกคนตอนเด็กๆคงเคยจับเอาของรอบตัวมาเล่นละครสนุกๆกันมาแล้ว ไม่ว่าจะจับตุ๊กตามาคุยกัน หรือแม้แต่สมมติสิ่งไม่มีชีวิตให้กลายเป็นสิ่งมีชีวิต

Object Theatre ทำให้ย้อนนึกถึงวัยเด็กเช่นนั้น...

 

 

เรื่อง : “A Chair & A Table” การแสดง Object Theatre จากประเทศอิสราเอล

เวลา : 24/1/55 เวลา 19.30

สถานที่ : ณ โรงละครสดใสพันธุโกมล คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ค่าเข้าชม : ฟรี

 

นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ดูการแสดงแบบ Object Theatre ก็เลยต้องย้อนกลับมาหาข้อมูลว่ามันคืออะไร...

Object Theatre กล่าวง่ายๆว่าเป็นการใช้หลักการ Anthropomorphic นั่นคือการนำลักษณะที่เป็นมนุษย์นำไปใส่ให้สิ่งอื่น เช่น สัตว์ พืช สิ่งไม่มีชีวิต หรือแม้แต่วิญญาณหรือองค์กรใดๆ ยกตัวอย่างเช่นในนิทานทำให้สัตว์สามารถพูดได้

Object Theatre สามารถใช้วัตถุได้ 6 ประเภท

  • Puppetry : ละครหุ่น
  • Visual Arts : ทัศนศิลป์
  • Material Culture : วัฒนธรรมที่เป็นวัตถุ
  • Automatons : เครื่องกลที่ทำงานได้ด้วยตัวเอง
  • Anti-humanism : แทนวัตถุนั้นให้เป็นมากกว่ามนุษย์ เช่น ให้รถกระบะ(fiat truck) เป็นตัวแทนถึงระบอบฟาสซิสต์จากเรื่อง 18BL ปี 1933
  • The Machine : เครื่องจักรกล

(อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่ http://richobject.wordpress.com/what-is-object-theatre/)

 

มีประโยคหนึ่งที่สนใจตอนที่กำลังค้นคว้า นั่นคือ Object Theatre เป็น “a theatre where the spectator is unsure if the performer is leading the object or the object is leading the performer – where the object appears to be acting by itself.” (เป็นละครที่ผู้ชมไม่แน่ใจว่านักแสดงกำลังชักนำวัตถุนั้น หรือวัตถุนั้นกำลังชักนำนักแสดง ในเมื่อวัตถุดังกล่าวดูเหมือนจะสามารถแสดงได้ด้วยตัวของมันเอง)

นับว่าเป็นศาสตร์ที่น่าสนใจแขนงหนึ่งเลยทีเดียว...

 

กลับมาที่การแสดงที่ได้ชม ละคนเรื่องนี้เป็นชุดการแสดงที่ประกอบด้วยละครสามเรื่องสั้นๆ : The Blue Table, How lovely! และ Jonathan

 

The Blue Table

แสดงโดย Golden Delicious Ensemble นับว่าเป็นการนำเสนอสารคดีชีวิตสัตว์โลกผ่านสิ่งของต่างๆที่คาดไม่ถึง เช่น ผ้าเช็ดโต๊ะเป็นหอยทาก ถุงพาสติกเป็นหงส์ ช้อนทัพพีเป็นปลาวาฬ ฯลฯ เป็นละครที่เปี่ยมด้วยอารมณ์ขันและความประหลาดใจที่ได้รู้ว่าของรอบๆตัวที่เราไม่ใส่ใจสามารถมีชีวิตขึ้นมาอย่างไรได้บ้าง จนถึงจุดๆหนึ่งที่ไฟทั้งเวทีดับลงหมดจนเหลือแต่แสงไฟฉายดวงน้อยสองดวง ก็ทำให้เราเชื่อได้ว่านั่นคือสิ่งมีชีวิตใต้ทะเล และเรากำลังแหวกว่ายไปกับมัน

 

How Lovely!

กำกับและแสดงโดย Yael Rasooly เป็นเรื่องราวที่เคลือบหวานด้วยเด็กสาวที่น่ารักเหมือนตุ๊กตาและเสียงร้องเพลงไพเราะเหมือนนางฟ้า แต่ข้างในนั้นกลับซ่อนความดำมืดในการเดินทางผิดของเธอและความลับในครอบครัว... นักแสดงใช้กล่องเชลโลแทนคนสองคน และเก้าอี้เพียงตัวเดียว ก็สร้างสรรค์เรื่องราวออกมาได้ แต่ในความตรงกันข้ามของภาพที่เห็นกับเรื่องราวที่ปรากฏ ยิ่งทำให้เรื่องนี้พูดได้เลยว่า น่าขนลุก!

 

Jonathan

แสดงโดย Golden Delicious Ensemble (Ari Teperberg และ Inbal Yomtovian) เช่นกัน เป็นเรื่องราวดราม่าภายในครอบครัวแอปเปิ้ลแดงที่มีลูกเป็นแอปเปิ้ลเขียว(?) แต่บอกได้คำเดียวว่าตลกสุดๆ! นักแสดงสองคนใช้อุปกรณ์ครัวที่คุ้นเคย ไม่ว่าจะมีด เขียง เครื่องปอกแอปเปิ้ล หรือเครื่องหั่นแอปเปิ้ล มาใช้ได้หลากหลาย กลายเป็นเรื่องราวของแอปเปิ้ลเขียวโจนาธานที่เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลออกตามหาตัวการที่ทำลายครอบครัวของเขา แต่ก็ต้องพบกับความจริงว่าลูกไม้ก็หล่นไม่ไกลต้น...

 

พูดง่ายๆเลยว่าประทับใจ...

ทีมงาน แสง เสียง เป๊ะมาก โดยเฉพาะในเรื่องแรกแสงกับเสียงเป็นส่วนสำคัญมากๆในการดำเนินเรื่องราว เรียกว่าทำให้เคลิ้มจนเชื่อเลยว่าวัตถุบนโต๊ะเหล่านั้นเป็นสิ่งมีชีวิตขึ้นมาจริงๆ ต้องชื่นชมในความคิดสร้างสรรค์และความสามารถของนักแสดงที่ทำให้เราเชื่อตามเขาได้

สายตาของพวกเขาที่มองเห็นวัตถุตรงหน้ากลายเป็นสิ่งอื่นไปแล้ว มันชัดเจนเสียจนดึงเราเข้าไปอยู่ในโลกของเขา เห็นภาพเดียวกับเขา... และบางทีมันก็ทำให้เราย้อนกลับไปคิดว่า การเล่นสมมติสมัยเด็กๆมันสามารถกลายมาเป็นศิลปะแขนงหนึ่งที่ลึกซึ้งได้ขนาดนี้จริงๆน่ะหรือ

 

มีบางคนบอกว่า มนุษย์ไม่เคยโตขึ้นหรอก เราเพียงแค่เรียนรู้วิธีจะใช้ชีวิตในสังคมมากขึ้นเท่านั้น

 

จินตนาการนั้นสำคัญไฉน?

 

Gaderiel

edit @ 29 Jan 2012 00:47:33 by Gaderiel's Blog

Comment

Comment:

Tweet

ไม่ได้ดูตอนที่ 3
เฟลขั้นรุนแรง

#1 By iamdozenist on 2012-01-29 22:13